Dlaczego dialog buduje trwałe relacje? [XXII Ogólnopolski Konkurs Papieski]

Tekst powstał w ramach XXII Ogólnopolskiego Konkursu Papieskiego dla uczniów szkół średnich. Publikujemy go w ramach cyklu prezentującego perspektywy młodych osób. Hasło tej edycji brzmiało „Słowa robią różnicę”. Uczestnicy pisali o odpowiedzialności za słowa, znaczeniu dialogu, etyce komunikacji oraz roli słowa w głoszeniu prawdy. Temat poniższego eseju: „Słowo jako przestrzeń spotkania – jak dialog może budować relacje między ludźmi?”.

Słowa są jednym z fundamentów naszego funkcjonowania. Umożliwiają nie tylko komunikację, ale także wejście w dialog, który może budować relacje międzyludzkie, ekumeniczne oraz wielopłaszczyznowe. Poprzez rozważne wykorzystanie słowa – zarówno słowa ludzkiego, jak i Słowa Bożego, możemy przyczyniać się do budowania cywilizacji miłości, zaczynając od codziennych spotkań z drugim człowiekiem.

Dialog jest nieodłącznym elementem każdej ze sfer naszego życia. Każdy z nas jest powołany do dialogu, do służenia innym poprzez słowo, ale też do niesienia Dobrej Nowiny, co podkreśla Jan Paweł II: „powołanie chrześcijańskie: służyć i królować”[1]. W tej perspektywie wszyscy jesteśmy zaproszeni do otwartości na dialog niesienia innym, poprzez słowo, „radości i nadziei, których źródłem jest Bóg”[2].

Rozmowa pomaga nam w codziennych sytuacjach – w lepszym zrozumieniu siebie, drugiej osoby, budowaniu trwałych więzi, ale też w dojrzewaniu do pewnych wyborów i decyzji. Relacja Teresy i Andrzeja w utworze „Przed sklepem jubilera”[3], w przeciwieństwie do relacji Anny i Stefana, ukazuje wagę dialogu w tworzeniu dojrzałej więzi, opartej na zrozumieniu, odpowiedzialności i świadomym budowaniu relacji.

Opisana historia ukazuje, że relacja wymaga zaangażowania dwóch stron i opiera się nie tylko na uczuciach, ale przede wszystkim na świadomej rozmowie prowadzącej do lepszego zrozumienia siebie, drugiej osoby oraz budującej dojrzałe, zakorzenione w sercu więzi.

W codziennym funkcjonowaniu oraz budowaniu relacji niezwykle ważne jest również wsparcie dla drugiej osoby, które może przejawiać się w pocieszaniu, podnoszeniu na duchu oraz napominaniu z miłością, jeśli zauważamy, że dana sytuacja nie służy drugiej osobie. Należy przy tym pamiętać o rozważnym i odpowiednim doborze wypowiedzi, gdyż „słowa mogą zarówno budować, jak i niszczyć”[4]. Wspomniany cytat uświadamia nam, że możliwość używania słowa jest potężnym narzędziem, które wykorzystane z rozwagą może przyczynić się do wzrostu i rozwoju otaczających nas rówieśników.

W naszym otoczeniu nie możemy zapominać o osobach zmagających się z zaniżonym poczuciem własnej wartości. W wielu przypadkach zaniedbane relacje międzyludzkie uniemożliwiają takim osobom odbycie szczerej rozmowy. Warto, kierując się postawą otwartości na dialog, podchodzić do takich osób z chęcią wysłuchania. Istotne jest też, abyśmy mieli w swoim gronie osoby, na które zawsze możemy liczyć, co do których mamy pewność, że potrafią nas wysłuchać i poświęcić nam swój czas i uwagę. W życiu Jana Pawła II filarem wsparcia był jego ojciec. Po śmierci swojej matki Emilii, ojciec przyszłego Papieża poświęcał synowi swoją uwagę i czas[5], co pomogło Wojtyle znieść ciężki okres w swoim życiu oraz zaowocowało w działaniach kapłańskich Wojtyły, w szczególności w spędzaniu czasu z młodzieżą („1 czerwca 1980, na stadionie w Paryżu, doszło do pierwszego w historii papiestwa dialogu Ojca Świętego z młodzieżą. Papież cierpliwie, przez trzy godziny, odpowiadał na pytania młodych ludzi”[6]), okazując w ten sposób zainteresowanie życiem młodych ludzi oraz dając do zrozumienia, że należy dbać o młodzież, gdyż to właśnie młodzież jest „przyszłością świata i nadzieją Kościoła”[7].

Troszcząc się o innych, musimy pamiętać, aby uświadamiać innych o konsekwencjach wypływających z konkretnych czynów, w tym z aborcji. Warto zadbać o dialog mający na celu wysłuchanie obydwu ze stron, pamiętając jednak, że zabójstwo zawsze ciągnie za sobą konsekwencje, które „na pierwszy rzut oka” mogą być przysłonięte przez niewłaściwe wykorzystanie  słowa  –  manipulację,  co  zostało  ukazane  w  fabule  filmu  „Okno  na przyszłość”[8]. W tym przypadku dialog można rozumieć jako rozmowę uświadamiającą społeczeństwu skutki wynikające z dopuszczenia się zabójstwa drugiego człowieka, rozwiewającą wątpliwości i pytania dotyczące godności ludzkiego życia oraz skłaniającą do refleksji nad wartością życia. Zgodnie z encykliką Veritatis splendor to „służba drugiemu człowiekowi, pomaga wzrastać i dążyć do szczęścia”[9]. Służba, którą można odbierać zarówno w kontekście niesienia chęci do rozmowy o konsekwencjach niedopuszczalnych czynów, jak również odpowiedzialnego podejmowania decyzji, w służbie swojemu zdrowiu psychicznemu oraz otoczeniu.

Obserwując nasze otoczenie, warto zwrócić uwagę również na inne kwestie, które dla nas – chrześcijan – są nieakceptowalne. Warto poprzez dialog z odpowiednimi instytucjami, dążyć do poprawy idei godzących w uczucia religijne chrześcijan, jak i wyznawców innych religii. Jednak dialog oparty na prawdzie może prowadzić do napięć. W tym aspekcie szczególnie ważna jest odwaga i wierność wartościom[10], choć może być to niekomfortowe i wymagające doświadczenie. Należy pamiętać, że to właśnie trudne sytuacje ukazują wnętrze serca oraz podkreślają wartość dialogu.

W kontekście religii istotny jest dialog ekumeniczny i międzyreligijny[11], w szczególności zwracając uwagę na elementy łączące wyznawców poszczególnych odłamów[12] i religii, które wpływają również na kulturę, tradycję oraz osobowość wyznawców danych systemów religijnych. Jan Paweł II podkreślał, że „Naród istnieje „z kultury” i „dla kultury” – dlatego właśnie jest ona tym wielkim wychowawcą ludzi”[13]. Kultura pozwala budować tożsamość, ale może też stać się przestrzenią do spotkania i dzielenia się swoimi wartościami oraz doświadczeniami. Dialog pomaga budować wzajemne zaufanie i prowadzi do lepszego zrozumienia nie tylko wyznawców danej religii, a patrząc szerzej – pomaga  odkrywać  różne  perspektywy  patrzenia  na  codzienne  zmagania  (co  dobrze przedstawiają słowa: „Umiemy się tylko kłócić albo kochać, ale nie umiemy się różnić pięknie i mocno”[14], pośrednio ukazujące, że wybór merytorycznej rozmowy mającej na celu twórczą wymianę opinii, czasami wymaga wyjścia ze swojej strefy komfortu, aby dostrzec nową perspektywę i lepiej zrozumieć potrzeby drugiego człowieka).

Dobrze prowadzonym dialogiem przyczyniamy się do budowania cywilizacji miłości opartej na „uniwersalnych wartościach pokoju, solidarności i wolności, które znajdują pełne urzeczywistnienie w Chrystusie”[15]. Przez mądrze dobrane i wypowiadane słowa możemy nieść Dobrą Nowinę oraz pokazywać innym Chrystusa poprzez służbę ludziom w codzienności, gdyż „rozum potrzebuje oprzeć się w swoich poszukiwaniach na ufnym dialogu i szczerej przyjaźni”[16]. Dialog sprzyja tworzeniu dojrzałych więzi, opartych na zrozumieniu i odpowiedzialności, pamiętając też o wsparciu i zauważeniu osób będących w potrzebie słowa. Rozmowa daje nam szansę na uświadomienie drugiej osoby o konsekwencjach wypływających z konkretnych czynów. W ten sposób możemy mądrze, z miłością zapobiegać czynom naruszającym dobro danej osoby, jak również jej otoczenia. Rozmowa pozwala nam podejmować dyskusje o kwestiach godzących w dobro człowieka, co wymaga odwagi i może prowadzić do konfliktów oraz wiązać się z trudnymi emocjami, jednocześnie ukazując wierność prawdzie. W dialogu możemy też odnaleźć przestrzeń do poznawania innych kultur, budowania mostów kulturowych oraz odkrywania nowego spojrzenia na doświadczenia życiowe.

Niech podejmowany przez nas dialog stanie się formą mądrego zaangażowania w walkę „w imię prawdy i dobra”[17].

Przypisy

  1. Jan Paweł II, Encyklika Redemptor Hominis, 1979, nr 21.
  2. Jan Paweł II, Przekroczyć próg nadziei, Lublin, 1994, s. 36.
  3. K. Wojtyła, Przed sklepem jubilera, Poznań, 1981, Akt I.
  4. P. Kosiński, Dająca życie i niszcząca moc słowa [online], https://deon.pl/wiara/dajaca-zycie-i-niszczaca-moc-slowa,3179906 [dostęp: 05.05.2026].
  5. Bibliografia Jana Pawła II [online], https://www.centrumjp2.pl/biografia-jana-pawla-ii/ [dostęp: 05.05.2026].
  6. Polskie Radio, Jan Paweł II – patron młodych [online], https://www.polskieradio.pl/367,jp-ii/7141,patron-mlodych [dostęp: 05.05.2026].
  7. Jan Paweł II, Słowa wypowiedziane podczas inauguracji pontyfikatu, Watykan, 22 października 1978.
  8. S. Stankiewicz, Okno na przyszłość, 2025, https://youtu.be/VFflG0t_kkg?si=muUKgLhjP_Bi22tD [dostęp: 05.05.2026].
  9. Jan Paweł II, Veritatis splendor, 1993, nr 95.
  10. Ibidem. (odwołanie do przypisu nr 9 – Veritatis splendor).
  11. Jan Paweł II, List apostolski Tertio Millennio Adveniente do biskupów, duchowieństwa i wiernych w związku z przygotowaniem Jubileuszu roku 2000, 1994, r. 3.
  12. Jan Paweł II, Encyklika Redemptor Hominis, 1979, nr 6.
  13. Jan Paweł II, Przemówienie wygłoszone 2 czerwca 1980 roku w UNESCO.
  14. A. Liberacka, Abyśmy byli jedno [online], https://stacja7.pl/temat-numeru/aby-byli-jedno/ [dostęp: 06.05.2026].
  15. Jan Paweł II, List apostolski Tertio Millennio Adveniente do biskupów, duchowieństwa i wiernych w związku z przygotowaniem Jubileuszu roku 2000, 1994, nr 52.
  16. Jan Paweł II, Fides et ratio, 1998, nr 33.
  17. P. Turzyński, O trudnym świecie i pogodzie, „Wychowawca”, 2024, wydanie nr 5, s. 18.

 

Bibliografia

  1. Biografia Jana Pawła II [online].
    https://www.centrumjp2.pl/biografia-jana-pawla-ii/ [dostęp: 05.05.2026].
  2. Jan Paweł II, Encyklika Redemptor Hominis, 1979.
  3. Jan Paweł II, Fides et ratio, 1998.
  4. Jan Paweł II, List apostolski Tertio Millennio Adveniente do biskupów, duchowieństwa i wiernych w związku z przygotowaniem Jubileuszu roku 2000, 1994.
  5. Jan Paweł II, Przekroczyć próg nadziei, Lublin, 1994.
  6. Jan Paweł II, Przemówienie wygłoszone 2 czerwca 1980 roku w UNESCO.
  7. Jan Paweł II, Słowa wypowiedziane podczas inauguracji pontyfikatu, Watykan, 22 października 1978.
  8. Jan Paweł II, Veritatis splendor, 1993.
  9. Kosiński P., Dająca życie i niszcząca moc słowa [online].
    https://deon.pl/wiara/dajaca-zycie-i-niszczaca-moc-slowa,3179906 [dostęp: 05.05.2026].
  10. Liberacka A., Abyśmy byli jedno [online].
    https://stacja7.pl/temat-numeru/aby-byli-jedno/ [dostęp: 06.05.2026].
  11. Polskie Radio, Jan Paweł II – patron młodych [online].
    https://www.polskieradio.pl/367,jp-ii/7141,patron-mlodych [dostęp: 05.05.2026].
  12. Stankiewicz S., Okno na przyszłość, 2025.
    https://youtu.be/VFflG0t_kkg?si=muUKgLhjP_Bi22tD [dostęp: 05.05.2026].
  13. Turzyński P., O trudnym świecie i pogodzie, „Wychowawca”, 2024, wydanie nr 5.
  14. Wojtyła K., Przed sklepem jubilera, Poznań, 1981.
Szymon Stankiewicz
Szymon StankiewiczUczeń jednego z warszawskich techników. Zafascynowany poezją, odkrywaniem świata oraz lotnictwem pasażerskim. W wolnych chwilach tworzy programy komputerowe oraz realizuje filmy. Chętnie angażuje się w projekty kinowe, podcasty i wywiady. Szczególnie ceni czas spędzony na rowerze, przemierzając Mazowsze. W rozmowach z drugim człowiekiem dostrzega źródło inspiracji i okazję do spojrzenia na codzienność z innej perspektywy.